Χωριό της Λίνδου

Ένα πεζόδρομος χωριό από ασβεστωμένα σπίτια στην νότια πλευρά του βράχου της Ακρόπολης. Τα δρομάκια είναι πεζόδρομα — πρέπει να είναι: τα περισσότερα είναι πολύ στενά για οποιοδήποτε όχημα μεγαλύτερο από ένα γαϊδούρι. Τα γαϊδούρια, μάλιστα, εξακολουθούν να εργάζονται στο μονοπάτι προς την Ακρόπολη την εποχή.

Η αρχιτεκτονική είναι των Δωδεκανήσων — ασβεστωμένοι τοίχοι, σκουρόχρωμες ξύλινες πόρτες και παντζούρια, αυλές με βότσαλα από τη θάλασσα στο δάπεδο. Πολλά από τα μεγαλύτερα σπίτια στο κέντρο του χωριού χτίστηκαν από καπετάνιους τον 16ο και 17ο αιώνα· λίγα είναι ανοιχτά ως μικρά μουσεία το καλοκαίρι.

Το χωριό έχει δύο κύριους εμπορικούς δρόμους που ελίσσονται από την κεντρική πλατεία προς τα μονοπάτια του κόλπου. Ταβέρνες, κοσμηματοπωλεία, καταστήματα κεραμικής, γκαλερί τέχνης. Τα περισσότερα κλείνουν τον χειμώνα — η Λίνδος είναι πραγματικά εποχιακή. Μάιος, τέλος Σεπτεμβρίου και Οκτώβριος είναι οι ήσυχοι μήνες που προτιμούν οι ντόπιοι.